Jestem w drodze, nie mogę oddać głosu z telefonu -ponoć już zagłosowałem. Ktoś coś podpowie?

Konkurs „Nieobecność” - faza dodawania zdjęć już za nami. Dzięki wszystkim, którzy zdecydowali się uchylić te od lat przymknięte — choć nigdy nie zatrzaśnięte — drzwi i sprawdzić, czy da się sfotografować coś, czego… no właśnie, nie ma.
Okazuje się, że to wcale nie jest jakaś dzika, niezamieszkana planeta. Raczej sąsiadujący z naszym ogródek, do którego po prostu rzadko zaglądamy.
Tradycyjne pojmowanie fotografii jest piękne i potrzebne jak chleb powszedni, ale to tylko jedna z jej twarzy. Ta najważniejsza, jasne, ale nie jedyna. Reszta kryje się w niszach.
Chciałem, żeby „Nieobecność” trochę poszerzyła nam kąt widzenia. Żebyśmy dostrzegli to, co zwykle prześlizguje się bokiem.
Bo każdy z nas pielęgnuje swój ogródek, uprawia tę samą rabatkę, w swoim stylu wyrobionym do perfekcji — i to jest super. Ale czasem, gdy człowiek zbyt długo chodzi w tych samych kapciach, zaczyna tęsknić za chwilą boso po trawie.
I o to właśnie chodziło — o mały kamyczek wrzucony do spokojnej wody, nie po to, żeby zrobić falę, ale żeby przypomnieć, że woda wciąż żyje.
Zapraszam teraz do głosowania:)

Uwaga drodzy kochani - w konkursie tylko dwa zdjęcia. Widzę już, że niektórzy trzy zapodali. Proszę o weryfikację i aktualizację stanu konkursowego. "Nieobecność - to dwa zdjęcia w konkursie per capita!

Jeszcze raz bardzo dziękuję Markowi za wybór mojego zdjęcia :) Tematem najbliższego Tematycznego Czwartku (30.11.2025) są SKOSY w szerokim rozumieniu. Może to byś skośny lub skośnie pokazany element architektury, zbocze góry, droga, rzeka, miedza, pole, płot, źdźbło trawy ułożone w kadrze po skosie. Może to być wreszcie skos powstały przez przekręcenie aparatu. Serdecznie zapraszam :)

Tu też: powinno być start: 14-go listopada. Moja bardzo wielka wina :)

Nieobecność – to temat konkursu o tym, jak siła obrazu może pochodzić nie z tego, co widać, lecz z tego, czego brak. Stąd temat konkursu. Fotografia musi pokazać obecność poprzez pustkę, niewidoczny element, cień po nieobecnym lub sugestię braku. Kadrowanie, perspektywa i światło stają się narzędziami do komunikowania tej niewidocznej historii. „To, czego nie widać, mówi najgłośniej”.
Obojętnie czy chodzi o człowieka, zwierzę, rzecz, przedmiot.
Wiem. Nie jest to najłatwiejszy temat, ale chciałbym dodać do naszego różnorodnego widzenia jeszcze jedną cegiełkę. Bo fotografia nie tylko pokazuje oczywistą historię. Pokazuje jeszcze to czego nie widać.
Konkurs startuje 15-go listopada. technika oczywiście dowolna.
Sugestie (oczywiście nieobowiązkowe):
Można zastosować regułę trójpodziału – ale zostawić pustą przestrzeń tam, gdzie oczekiwana byłaby obecność.
Można wykorzystać linie wiodące do „pustego centrum” lub miejsca nieobecnego obiektu.
Gra światła i cienia: niech nieobecność będzie sugerowana kontrastem między oświetlonym a ciemnym obszarem.
Przykład:
- Pusty fotel przy stole, w którym ktoś zwykle siedzi.
- Otwarte drzwi lub okno, przez które ktoś właśnie wyszedł.
- Ptasie gniazdo, z którego właśnie wyfrunięto (opadające wolno piórko)
- Cień lub odbicie osoby, która fizycznie nie pojawia się w kadrze.
- Pusty pokój, w którym widać ślady aktywności (np. porzucone buty, książka na stole).
- Fragment krajobrazu, w którym główny aktor lub element został celowo usunięty

Motto: „Czasami to, czego nie widać, definiuje całą historię.”
Odpowiadam na pytania :)

Dziękuję Marku. Ten temat akurat wydaje mi się, że był dla każdego. Nie zawsze to się udaje, ale cieszę się z dość licznego udziału, a jeśli się podobało to jestem całą szczęśliwa.

Podziękowania za konkurs Elu! Zawsze masz ciekawe tematy i ten… taki niezwyczajny talent do ich wymyślania. Szacun!

Kolejny konkurs już za nami. Cieszę się, że tak licznie wzięliście w nim udział. Było na wesoło i na całkiem poważnie. Nie zapomnijcie oddać głosów, a jest w czym wybierać :))

A to Cię Marku kosztowało pracy i czasu. Dzięki za Twój wkład.