Dziękuję Beniu za piękne, pełne humoru podsumowanie. Widać, że żyłaś tym konkursem razem z nami.

Beniu,
ogromne dzięki za ten konkurs — za pomysł, za czas, za energię i za to, że mimo przedświątecznej schizofrenii - znalazłaś chwilę, żeby nas wszystkich zgromadzić w jednym kadrze. To wcale nie jest oczywiste. A jednak się udało: ustawiłaś ostrość, dobrałaś światło i nacisnęłaś spust migawki dokładnie wtedy, kiedy trzeba było.
Plastic fantastic okazało się nie tylko tematem fotograficznym, ale też całkiem zgrabną przypowieścią o świecie.
Trochę ślisko, trochę sztucznie, czasem kolorowo aż za bardzo, a mimo to — pełno w tym uważności, skupienia i czułych obserwacji. Każdy kadr był jak osobny dialog z materią: jedni łapali moment ciszy, inni balans między żartem a powagą, jeszcze inni ten dziwny stan, gdy obraz mówi więcej niż autor planował.
Twoje podsumowanie konkursu jest jak długi czas naświetlania: wszystko się w nim nałożyło — osoby, miejsca, absurdy, drobne filozofie i zwykła radość bycia razem. I nawet jeśli ktoś chwilowo wypadł z kadru, to i tak było wiadomo, że zaraz wróci — z innej strony, z innym obiektywem, może w innym świetle.
Dlatego przede wszystkim: dziękujemy, że byłaś z nami. Że poprowadziłaś ten rejs bez mapy, ale z doskonałym wyczuciem kompozycji. Że przed świętami, gdy wszyscy biegają, Ty zatrzymałaś nas na moment i powiedziałaś: „patrzcie”.
Dzięki jeszcze raz!

Kochani, „Plastic fantastic” przechodzi do historii. Gratuluję zwycięzcom:Amalce, shawrusowi, Johannowi, bernikli i bluerose:)

Wszystkim Wam dziękuję za to, że byliście i podzieliliście się swoim pracami i myślami, co tam Wam w duszy grało. Tradycyjnie wesołe podsumowanko ode mnie:) Z samego rańca Shawrus zaciągnął mnie do małpiego gaju i zaspaną rzucił w kulkowe czeluścia, a ledwo odsapnąwszy Adam już pogonił mnie na bursztynowy stadion. Przecież ja nie biegam;) Na szczęście Minia przypomniała mi o lekach, wykręciłam się więc od biegania obiecując legofanom Adamowi i Lidce pełną michę pierogów (dzięki fru-fru za sztućce) Pędem spakowałam bagaż podręczny (dzięki Małgosiu, wszystko mi tam przygotowałaś i jeszcze pomyślałaś o gwiazdce z nieba, jesteś Kochana;) i hop na Maderę na festiwal recyklingu. Uwierzycie, kogo tam spotkałam? Marek wysyłający (chyba do mnie) tajemnicze buziaczki, Szeherezada skryta za maską (poznałam Cię, poznałam;) z wielkim kwieciem (nie w zębach), stylowa Lady in red Bernikla ( pamiątki z Chin dotarły, dziękuję). Maskarada trwała już w najlepsze, rozbawione wasagni i bluerose wymieniały się swoimi maskami z Johannem i jego wesołą rodzinką, .... gdy nagle wjechała ona – cała nie na biało - obsypana kwiatami – fru-fru na rowerze...
Lidka z wrażenia wypuściła z rąk „korowego ptaka”, straganowe kociaki pochowały się do koszyków (co tu się działo!) Marek na chybcika ustawił królewski szpaler, tylko Dorotka ścigając się z duchem czasu, wciąż kręciła się w kółko.
„Na zdrowie” Kochani, „Na zdrowie” i czwórką bez sternika (bo Staszek zostawił klucze od samochodu w domu) popłynęłam w rejs samotny z Madery do krainy kwitnącej wiśni (Piotrek zaprosił). „Nie będę siedział na tych plastikach” - odpalił na powitanie. „Jedziemy do Osaki”.
Wcisnęłam się między jajem , a krewetką (boczuś chrupnęłam na szybko w drodze) i Japonia by night nasza:)

c.d.
Chętnych na wyprawę było wielu, cóż życie! Wiesia nie mogła – urobiona w porcie rybackim ( chwila na chowanego z bożą krówką i dalej do roboty … a tu jeszcze gęś), Amalka walcząca z balotami (galotów od stringów po pantalony narobić musi), a czas leci, nawet na chwilę relaksu ani See the sea through Plastic Fantastic nie ma. Ech... Bernikla złapała robotę na budowie, na wysokościach, Lidka ubrana w zimowe trendy Eli wyjechała na koło podbiegunowe. Żeby tylko dotarła do domku elfów zanim zasypie ją po same uszy;)) Fru – fru załapała fuchę na stadionie (krzesełka same się nie umyją), Dorotka, Ela i bluerose zaczynają złotą erę w skupie butelek (w przerwie mogą sobie nawet trochę pofocić i poszydełkować), Staszek wystartował z nowym biznesem „Zaślepki, zatyczki, zabawy i potyczki” , a Marek? Powiem krótko steelgreen – cicho sza:)

Kochani, trwa czas głosowania w konkursie "Plastic fantastic". Dziś (poniedziałek) i jutro (wtorek ) oddajemy swoje dwa głosy na wybrane prace.

Tosiu, selfi fantastic w punkt:)) Ja na ten przykład trochę plastiku na nosie dźwigam:)) Kto w dzieciństwie targał druciaki plus szkło czyli tzw. teleskopy na małym nosku rozumie mój zachwyt:)))

Temat Beniu wymagający, bo zwykle za naturą i pięknem latamy. Pewnie i plastik może okazać się fantastic. Rozumiem zastrzeżenia , a co z selfie plastic fantastic ?;)

64 Konkurs fotograficzny
"Plastic fantastic"
13-16 grudnia 2025 r.

Kochani, dłużej już nie będę myśleć, idę na całość:))) Serdecznie zapraszam Was do udziału w 64. konkursie i zmierzenia się w swoich pracach z tworzywem sztucznym. Tak, jest wszędzie. Tak, life in plastic is not fantastic, ale... przedstawmy go w zupełnie innym świetle. Liczę na Waszą kreatywność i błyskotliwą, całkowicie dowolną interpretację tamatu. Jedna prośba, śmieci w naturze i śmietników tym razem nie wstawiamy:)
Zaskakujących prac nigdy za wiele, można wstawiać 3 zdjęcia. Ajejowych zdjęć w tej edycji nie wstawiamy, AI mówię krótkie - nie. Drobne edycje, poprawki - tak.
Czuję, że znowu wystrzelimy w kosmos po okrążeniu kilka razy kuli ziemskiej:)
Powodzenia:)
Benia

Dziękuję z całego serca za Wasze głosy i wszystkie miłe słowa:) Cieszę się bardzo i zaczynam myśleć o nowym wyzwaniu tematycznym:) Hmm... Czego jeszcze nie było i zachęci do spotkania tu w grudniowe wieczorki? Dajcie mi chwilę do namysłu;)

Johanie, telefon to nie jest niestety dobry pomysł przy głosowaniu :( Wybierz kilka razy kombinację klawiszy Ctrl + F5, spróbuj się wylogować, zalogować ponownie. Jeśli to nie pomoże, to trzeba będzie spróbować oddać głos z komputera.